Ο αρχικός τίτλος είχε προκύψει από μια βασική ιδέα αναγραμματισμού του ονόματος του Οιδίποδα στα αγγλικά: από Oedipus σε Odeipus. Η μετατόπιση αυτή στόχευε στην ανάδειξη του στοιχείου της ωδής – μιας ποιητικής, τελετουργικής προσέγγισης στους μύθους που συγκροτούν την τραγωδία του Σοφοκλή. Η σύμπτωση με το Opus Dei, παρότι γοητευτική, δεν σχετιζόταν με την αρχική σύλληψη.

Στη νέα φάση της έρευνας, και έπειτα από χρόνια επεξεργασίας, το έργο επιστρέφει συνειδητά στον αυθεντικό του τίτλο: Οιδίπους. Μια επιστροφή ως αποτέλεσμα διαδρομής.

Ολόκληρη η ερευνητική και αναλυτική διαδικασία του project Odeipus αποτυπώνεται στο βιβλίο του Θεάτρου Ταρώ «Ο Βασιλιάς Είναι Τυφλός». Το οπτικοακουστικό σκέλος ολοκλήρωσε έναν κύκλο τεσσάρων κεφαλαίων, λειτουργώντας ως αυτόνομη αλλά αλληλένδετη καλλιτεχνική ενότητα.

Καθοριστικό σημείο αναφοράς υπήρξε η φράση του Ιερέα προς τον βασιλιά Οιδίποδα —
«Μη βασιλεύεις σε νεκρούπολη», όπως αποδόθηκε στην εκδοχή του Μίνου Βολανάκη.
Η φράση αυτή αποτέλεσε τον κεντρικό άξονα σύνδεσης του έργου με το παρόν. Ένα ερώτημα που δεν αφορά μόνο το μυθικό βασιλιά, αλλά θα μπορούσε να απευθυνθεί σε κάθε σύγχρονο ηγέτη που επιτρέπει στη λιτότητα, την αδικία και την καταστροφή να κυριαρχούν στις ζωές των ανθρώπων. Είναι άραγε επιλογή – ή σχέδιο – να κυβερνά κανείς ένα κατεστραμμένο «βασίλειο», κοινωνίες σε αποσύνθεση ή ακόμη και έναν νεκρό πλανήτη;