Θέατρο Ταρώ – Άρθρα – 6. Η εξέλιξη

Share on facebook
Share on twitter
Εισαγωγικό Εργαστήρι του Θεάτρου Ταρώ, Πρέβεζα, Ιούνιος 2018

Το site στα δύο χρόνια σχεδόν ύπαρξής του έχει αποτελέσει το βασικό μέσο παρουσίασης της εξέλιξης του Θεάτρου Ταρώ. Αρχικά, κύριος σκοπός του site ήταν να προβληθούν τα θεατρικά εργαστήρια, όπως και έγινε:
1. Οι βασικές ιδέες γύρω από τις ασκήσεις και την προσέγγιση των εργαστηρίων μέσω άρθρων στο blog.
2. Φωτογραφικό υλικό και απολογισμός των θεματικών εργαστηρίων που πραγματοποιήθηκαν σε Πρέβεζα και Λευκάδα, αλλά και όσων θα προγραμματίζονταν.
Η συνειδητοποίηση ότι με βάση αυτή τη λογική, το site δεν θα εξελίσσονταν μιας και δεν υπήρξε ιδιαίτερη ανταπόκριση για εργαστήρια, δεν μου προκάλεσε κάποια ανησυχία. Σχεδόν κατευθείαν αναδείχθηκε ένας νέος δρόμος, που θα μπορούσα να ακολουθήσω. Η σχέση με τις κάρτες Ταρώ και η αγάπη μου για αυτές δεν γινόταν να σταματήσει εφόσον αποτελούν βασική αναφορά μου στις περισσότερες δημιουργικές, αλλά και πνευματικές μου αναζητήσεις τα τελευταία χρόνια.

Το πρώτο ερώτημα που έθεσα ήταν πως μπορεί να είναι θέατρο χωρίς κάποια παράσταση ή θεατρικό εργαστήρι; Με την ίδια λογική που το κανάλι youtube του αγαπημένου σκηνοθέτη David Lynch τιτλοφορείται: “David Lynch Theater” και το χρησιμοποιεί για να παρουσιάζει τα πολύ προσωπικά του δελτία καιρού, εκτός άλλων πολύ ενδιαφερόντων video. Επίσης, ανατρέχοντας στη δουλειά μου στη μουσική, ήταν ξεκάθαρη η θεατρική αναφορά. “Φάουστ” του Γκαίτε, “Το Τέλος του Παιχνιδιού” του Μπέκετ, και τώρα ο “Οιδίπους” του Σοφοκλή. Ακόμα και η μουσική μου βασίζεται κυρίως σε εικόνες, σκηνικές ιδέες. Το κάθε κομμάτι ολοκληρώνεται όταν έχει δημιουργήσει την ατμόσφαιρα της σκηνής ή σκηνών που οραματίστηκα. Οπότε, ναι, υπό αυτό το πρίσμα είναι θέατρο.

Εικόνα από τη σειρά άρθρων “Ένας Χρωματιστός Κόσμος, Το Υποσυνείδητό μας (Η Προοπτική του Κρεμασμένου)

Επιπλέον, ήταν τα όνειρα. Εικόνες, σύμβολα, αρχέτυπα που αναδύονται από τον κόσμο του υποσυνείδητου. Ανακαλύπτοντας το ρόλο του αρχέτυπου στα όνειρα, αλλά και στις κάρτες Ταρώ, αποφάσισα ότι θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος του site. Παρακολούθησα και ένα διαδικτυακό σεμινάριο “ονειροταρολογίας”, όπου η λογική είναι ότι κανείς δομεί το όνειρό του σε διαφορετικά μέρη, όπου κάθε μέρος αντιστοιχεί σε κάποια κάρτα Ταρώ. Μετά τοποθετεί κανείς τις κάρτες Ταρώ στη σειρά, όπου και θα προσπαθήσει να “αποκωδικοποιήσει” τους συμβολισμούς του ονείρου. Στα άρθρα, που έγραψα, δεν είχα σκοπό να παρουσιάσω την ονειροταρολογία ως μέθοδο ψυχοθεραπείας. Αλλά επιλέγοντας να χρησιμοποιήσω την επικρατέστερη κάρτα που συνδέεται με το όνειρο, εξηγούσα πως αυτή με βοήθησε να κατανοήσω ένα στοιχείο του ονείρου, που ειδάλλως θα μου διέφευγε. Σαφέστατα, κάποιος μπορεί να απαντήσει πως εφόσον ασχολούμαι με τις κάρτες Ταρώ “βλέπω” και στοιχεία που δεν θα υπήρχαν διαφορετικά. Αλλά, και πάλι, έστω και αν είναι έτσι…

Καλλιτεχνική συνεργασία με τη χορογράφο Ίρις Φουστέρη, Βιντεοποίημα “She”, 2019-2020

Τέλος, είναι και οι καλλιτεχνικές συνεργασίες. Η χορογράφος Ίρις Φουστέρη μου έδωσε την ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί της σε ένα βιντεοποίημά της (την ανάλυση μπορείτε να διαβάσετε στην κατηγορία “Projects”). Σε αυτή τη συνεργασία η προσέγγισή μου βασίστηκε στις κάρτες Ταρώ. Η ιδέα αυτής της προσέγγισης έχει ως εξής:

Η/ο καλλιτέχνης καταγράφει κάποιες σκηνές, εικόνες, ήχους, μουσική, διάλογο, ζωγραφική ή οποιαδήποτε άλλη μορφή τέχνης. Κάθε ξεχωριστό κομμάτι της τέχνης του έχει μια ιδέα, μια δομή, ένα συναίσθημα, ένα βίωμα όσο αφηρημένα και αν είναι. Σταδιακά συνδέονται οι διάσπαρτες ιδέες για να ολοκληρώσουν το καλλιτεχνικό έργο. Για παράδειγμα, ένα γυμνό σώμα μπορεί να παρουσιάζεται με αρχική πρόθεση του καλλιτέχνη να προκαλέσει ή να εκτεθεί και η/ο ίδια/ος. Αρχετυπικά, όμως συμβολίζει κάτι που μπορεί να ανοίξει στον καλλιτέχνη έναν πολύ διαφορετικό ορίζοντα. Όπως και η κραυγή ενός ζώου, ο ήχος ενός βιολιού κ.α. Ακόμα και για ένα πλήρως ρεαλιστικό έργο κανείς μπορεί να χρησιμοποιήσει αρχέτυπα ή να συνδέσει αρχέτυπα με τη στάση, τη συμπεριφορά των χαρακτήρων ενός ρεαλιστικού θεατρικού έργου για παράδειγμα ή ενός πίνακα ζωγραφικής. Ένα βλέμμα καχυποψίας, μια χειρονομία, κ.α. Σαφέστατα, κάποια/ος μπορεί να μην ενδιαφέρεται για μια παρόμοια προσέγγιση. Οι όποιες παρουσιάσεις ή η αρθρογραφία του συγκεκριμένου site αναφέρεται κυρίως σε προσωπικά projects ή τις όποιες συνεργασίες προκύπτουν. Σκοπός είναι να παρουσιαστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα εργαλεία αυτής της προσέγγισης.

Project Odeipus, Artwork του εικαστικού Κώστα Κοσνέτζωφ

Μέσα στο 2022 θα συνεχιστεί το project Odeipus, που βασίζεται στην τραγωδία του Σοφοκλή “Οιδίποδας”, αλλά και θα παρουσιαστούν όσες καλλιτεχνικές αναζητήσεις ή ιδέες προκύψουν.