Θέατρο Ταρώ – Άρθρα – 5. Επαναπροσδιορίζοντας το Θέατρο Ταρώ

Οι αναζητήσεις του θεάτρου Ταρώ ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2018 και σε αυτό το χρονικό διάστημα πολλές φορές δημιουργήθηκε η ανάγκη επαναπροσδιορισμού του.
Share on facebook
Share on twitter

Ακόμα και για αλλαγή της ονομασίας του έχει υπάρξει σκέψη. Μιας και δεν εκπροσωπείται κάποια συγκεκριμένη σχολή ή ομάδα. Αλλά έχει ως κύριο χαρακτηριστικό ότι οι κάρτες Ταρώ χρησιμοποιούνται ως το βασικό εργαλείο αυτοσχεδιασμών και παιχνιδιού από τους συμμετέχοντες ηθοποιούς. Είναι, όμως, επαρκές ότι γράφεται στα ελληνικά (Θέατρο Ταρώ) και διαφοροποιείται και γεωγραφικά από τις αντίστοιχες ομάδες Θεάτρου Ταρώ σε Ιταλία ή Ισπανία; Από την άλλη είναι μια προσέγγιση που εξαρτάται πάρα πολύ από την αισθητική ή τις καλλιτεχνικές ιδέες του δημιουργού του. Άρα «Θέατρο Ταρώ του Βασίλη Σαρδελή»; Μήπως όμως μια τέτοια κατεύθυνση φέρνει στο επίκεντρο το συντονιστή και όχι το συμμετοχικό χαρακτήρα του θεάτρου; Ίσως να είχε κάποιο νόημα αν υπήρχε και άλλο θέατρο Ταρώ στην Ελλάδα. Από την άλλη, θα ήταν ένας ακόμα γεωγραφικά προσδιοριστικός τίτλος μιας και η σαρδέλα είναι σήμα κατατεθέν της πόλης της Πρέβεζας, από όπου κατάγομαι, αλλά και εδρεύω… Το καταλαβαίνω ότι το χιούμορ δεν ήταν ποτέ από τα δυνατά μου στοιχεία.
Με ποιον τρόπο όμως συνδέεται το Θέατρο με τις κάρτες Ταρώ; Εξ ορισμού το «θέατρον» σημαίνει το μέρος, από όπου βλέπουμε/παρακολουθούμε. Οι κάρτες Ταρώ, αντίστοιχα, εμπλουτίζουν τον τρόπο που «βλέπουμε». Πώς; Συνδέοντάς μας με τους μύθους, τα αρχέτυπα, τα σύμβολα που μας αποκαλύπτονται στα όνειρά μας, στην τέχνη ή ακόμα και στη θεραπεία μας. Συμβάλλουν σε μια νέα αντίληψη, σε μια εκ νέου σύνδεση με στοιχεία που τείνουμε να ξεχάσουμε ή έστω να αδιαφορήσουμε για την ύπαρξή τους.

Επιπλέον, αν προσεγγίσουμε το θέατρο ως ένα χώρο όπου συναντιούνται άνθρωποι για να δημιουργήσουν νέες ιστορίες και να τις μοιραστούν, ακόμα και τότε η συμβολή των καρτών Ταρώ είναι αναμφίβολη. Μέσα στις είκοσι-δύο κάρτες της μεγάλης αρκάνας υπάρχει η δομή της κάθε ιστορίας. Το ταξίδι του ήρωα, αυτό που βλέπει και αυτό που κρύβεται από κάτω, ο θάνατος και η λύτρωση, η ολοκλήρωση.
Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, κάθε ιστορία έχει κάποια βασικά στοιχεία, κάποιες προφανείς και κάποιες λιγότερο προφανείς αλήθειες, χαρακτήρες που φέρουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που η ζωή τους, οι επιλογές τους, ο τρόπος που ερωτεύονται και συγκρούονται, βοηθούν αντίστοιχα στην εξέλιξη της εκάστοτε ιστορία. Αν όλα αυτά τα στοιχεία αποτυπωθούν στις είκοσι-δύο κάρτες, θα έχουμε μπροστά μας ξεκάθαρα τη δομή της ιστορίας. Θα έχουμε ένα αναμφισβήτητο εργαλείο δραματουργίας, που θα μας βοηθάει να δημιουργήσουμε το storyboard, το mise-en-scene της παράστασής μας, στο οποίο κάθε φορά θα ανατρέχουμε για να επανερχόμαστε στο κέντρο, στον πυρήνα της ιστορίας.

Ήδη έχουν γραφτεί άρθρα στο blog που επεξηγούν αυτή τη διαδικασία και θα συνεχιστούν ώστε να γίνει πιο ξεκάθαρο στην/ον κάθε ενδιαφερόμενη/ο πως μπορούν τελικά το θέατρο και οι κάρτες Ταρώ να συνυπάρξουν. Στους επόμενους μήνες, θα παρουσιαστεί η συνέχεια της αρχετυπικής προσέγγισης στο θεατρικό έργο του Άντον Τσέχωφ, «Ο Γλάρος», αλλά και το πως οι κάρτες Ταρώ αποτελούν ένα βασικό μέσο αφήγησης και ελεύθερης δημιουργικότητας.
Επιπλέον θα παρουσιαστούν μέσα από το site τόσο μια νέα μετάφραση του μονόπρακτου «Όχι Εγώ» του Σάμιουελ Μπέκετ, αλλά και άλλα δημιουργικά νέα που μπορεί να μη συμβάλλουν στην άμεση σύνδεση του Θεάτρου με τις κάρτες Ταρώ, αλλά θα συνδέσουν τις καλλιτεχνικές δραστηριότητές μου με το Θέατρο Ταρώ, μιας και δεν θεωρώ ότι αποτελούν διασπασμένες ιδέες, αλλά αναπόσπαστο έργο. Ο κόσμος των καρτών Ταρώ και του θεάτρου αντίστοιχα υπάρχουν ως βασική αναφορά είτε στη δημιουργία soundtrack ως Rendeece (καλλιτεχνικό όνομα στη μουσική δημιουργία) είτε στην αφήγηση της νέας εκδοχής του Φάουστ (project Faust) ή ακόμα και της Αλίκης Στη Χώρα Των Θαυμάτων (ραδιοφωνική εκπομπή στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του poplie την περίοδο 2013/2014). Και φυσικά όλα τα νέα από όσα εργαστήρια προκύψουν τη σεζόν 2019/2020.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους συμμετείχαν σε αυτή την προσπάθεια και συμβάλλανε τα μέγιστα στην εξέλιξη, αλλά και τον επαναπροσδιορισμό του Θεάτρου Ταρώ.