Ένας Χρωματιστός Κόσμος, το Υποσυνείδητό μας – Άρθρο ΙΙΙΙ, Το Φως Το Αληθινό

Στο προηγούμενο άρθρο της σειράς είχα θέσει ένα στόχο. Να παρουσιάσω όλες τις κάρτες Ταρώ μέσα από διαφορετικά όνειρα. Με το συγκεκριμένο άρθρο θα αναθεωρήσω προσωρινά το στόχο και θα παρουσιάσω για δεύτερη φορά ένα όνειρο που η ερμηνεία του βασίζεται στην κάρτα Ταρώ του Διαβόλου. Οπότε δεν θα μείνω συνεπής στο στόχο μου, αλλά θα ακολουθήσω την παρόρμησή μου.
Share on facebook
Share on twitter

Η κάρτα του Διαβόλου προκαλεί συχνά, όπως είναι λογικό, έντονες αντιδράσεις σε όποια/ον την επιλέξει. Φυσικά, υπάρχουν και αυτές/οι που νιώθουν μια «ταύτιση» με τη συγκεκριμένη κάρτα. Αλλά ένα βασικό νόημα του Διαβόλου είναι ότι εκπροσωπεί τους μεγαλύτερους φόβους που προσπαθούμε να κρύψουμε όσο γίνεται καλύτερα και αυτός μας τους αποκαλύπτει χωρίς οποιαδήποτε κάλυψη. Η κάρτα Ταρώ του Διάβολου δεν αφορά τη λανθασμένη εντύπωσή μας ότι μπορούμε εμείς οι ίδιοι να εκπροσωπούμε μια ωραιοποιημένη εικόνα του Διαβόλου. Ο ναρκισσισμός άλλωστε είναι κάτι που καλούμαστε να θεραπεύσουμε για να μπορέσουμε και εμείς οι ίδιοι να ωριμάσουμε ή να αναπτυχθούμε ψυχικά.

Στο όνειρο που θα παρουσιάσω υπάρχει ένα ιστορικό. Ο άντρας (ο Γ.Τ. του ονείρου) είχε εμφανιστεί σε παλιότερα όνειρα, αλλά και σε μεταγενέστερα από τη στιγμή που ανακάλυψα το αρχέτυπο που εκπροσωπεί. Αλλά ας δώσω και κάποιες προσωπικές πληροφορίες για να γίνει ακόμα πιο κατανοητή η έννοια του αρχέτυπου και η επιλογή της κάρτας.
Από πολύ μικρή ηλικία είχα μια βασική πληροφορία, μια πρόβλεψη αν θέλετε, από την οικογένειά μου και κυρίως από τον πατέρα μου. Ότι είμαι υποχρεωμένος να συνεχίσω την οικογενειακή επιχείρηση και παράλληλα να «κληρονομήσω» το άγχος του πατέρα μου για την οικονομική της ή και τη γενικότερη πορεία. Έχοντας μια αρκετά πολύπλοκη, συγκρουσιακή και ανταγωνιστική σχέση με τον πατέρα μου, ήταν αναπόφευκτο να δημιουργήσω «ψυχικά» μια καταστροφική/αυτοκαταστροφική σχέση με τη συγκεκριμένη δουλειά. Ένιωθα πως δεν μπορώ να συνεχίσω αυτή τη δουλειά ως «κλώνος» του πατέρα μου, γιατί απλά δεν ήμουν. Οι σκέψεις καταστροφής του επαγγέλματος συνοδεύονταν με σκέψεις προσωπικής αποτυχίας και αυτές με ενοχές και άλλα δυσάρεστα συναισθήματα ακόμα και ηττοπάθειας που είχα να αντιμετωπίσω για πολύ μεγάλο μέρος της ζωής μου, και κυρίως στις επαγγελματικές μου δραστηριότητες.
Για πολλά χρόνια απέφευγα να γυρίσω στη γενέτειρά μου για να μην έρθω αντιμέτωπος με όλη αυτή την κατάσταση. Όταν αποφάσισα τελικά γύρω στα τριάντα μου να το κάνω, επί έξι-εφτά χρόνια είχα μια έντονη ανταγωνιστική σχέση με τον πατέρα μου, που παρέμενε στη θέση του μέχρι να αποφασίσει να δώσει τα ηνία. Προφανώς, ακόμα και η απόφασή του να σταματήσει έγινε ύστερα από μια πολύ έντονη σύγκρουση που είχε «ξεχειλίσει το ποτήρι» για τον ίδιο.</p>
Που κολλάει λοιπόν, ο Διάβολος; Ο εν λόγω κύριος (Γ.Τ.), ο οποίος εμφανίζονταν ως Διάβολος στα όνειρά μου είναι ένας επιχειρηματίας που για να πετύχει το επενδυτικό του πλάνο μπήκε στη διαδικασία να «πολεμήσει», να χτυπήσει το βασικό αντικείμενο της δικής μας εργασίας. Παρότι δεν ήταν ακριβώς απέναντι στο δικό μου γραφείο αφορούσε το βασικό μου εργασιακό χώρο. Νομίζω σε αυτό το σημείο δεν χρειάζονται περισσότερες λεπτομέρειες για να αποφευχθούν ταυτίσεις με πρόσωπα που δεν έχουν καμία σχέση με τη συγκεκριμένη ανάλυση ή γενικά τα ίδια τα άρθρα.

Όταν ανακάλυψα μέσα από το παρακάτω όνειρο το αρχέτυπο του Διαβόλου που εκπροσωπεί ο συγκεκριμένος άντρας αμέσως μου αποκαλύφθηκαν όλες οι φοβίες που είχα όπως τις παρουσίασα παραπάνω. Βγήκαν στην επιφάνεια για να μπορέσω να τις δω ξεκάθαρα, να τις αντιμετωπίσω, να τις διαχειριστώ. Ακόμα και αν πρόκειται για μακροχρόνια διαδικασία, η αποκάλυψη μέσα από τη σύνδεση με την κάρτα Ταρώ και τα βασικά της νοήματα ήταν εκείνη τη στιγμή (με την ερμηνεία του ονείρου) μια απόλυτα καθαρτική και απελευθερωτική εμπειρία. Αλλά και μια εξαιρετική ευκαιρία να εκφράσω ανοιχτά αυτές μου τις φοβίες. Αυτό που είναι και ένα από τα βασικά νοήματα της κάρτας του Διαβόλου. Τα ζευγάρια μάτια που έχει η φιγούρα του Διαβόλου μας καλούν να δούμε με πολύ προσοχή τις λεπτομέρειες του ονείρου ή του οποιουδήποτε μηνύματος από το υποσυνείδητο. Με τη δάδα που κρατάει στα χέρια του έρχεται να φωτίσει όλες αυτές τις σκέψεις/μορφές που έχουμε εγκλωβισμένες στα σκοτάδια μας. Μόλις φωτιστούν συνειδητοποιούμε πόσο πλούσια χρώματα τελικά έχει το υποσυνείδητό μας, αλλά και το μέγεθος του ψυχικού μας κόσμου όταν δεν φυλακιζόμαστε σε παγιωμένες αντιλήψεις.

Το όνειρο «εμφανίστηκε» την εικοστή πρώτη Μαίου του 2019.

Όνειρο:

Βλέπω τον εαυτό μου από μακριά να τρέχει σαν να συμμετέχει σε κάποιον αγώνα δρόμου. Προσέχω ότι είναι ενθουσιασμένος. Προσέχω τις γραμμώσεις στα πόδια μου. Σκέφτομαι ότι τόσο με τη διατροφή όσο και τη γυμναστική έχει βελτιωθεί αρκετά το σώμα μου. Μετά βρίσκομαι στο λιμάνι στην Πρέβεζα και περπατάω από τη μια άκρη, τη δυτική προβλήτα προς την άλλη, την ανατολική. Αφήνω πίσω μου τον Β.Κ. Στο δρόμο πετυχαίνω τον Γ.Τ., όπου φωνάζει από μακριά «Θα σας κλείσω το λιμάνι». Του απαντώ: «Άντε στο διάολο και εσύ». Συνεχίζω να περπατώ. Μετά προσπαθώ να φτιάξω στον υπολογιστή ένα νέο σχέδιο για το λιμάνι. Να αλλάξω τόσο τη θέση του αλλά και τη μορφή του. Δεν αποφασίζω όμως τη νέα του θέση. Καθώς κάνω αυτή την επεξεργασία στον υπολογιστή και κινώ το λιμάνι στον υπολογιστή με το ποντίκι, δημιουργείται μια κόκκινη σκιά. Μετά βρισκόμαστε σε μια εκδήλωση. Είμαι με τη μητέρα μου, αλλά υποτίθεται ότι είναι η ηθοποιός Χρυσούλα Διαβάτη. Την πλησιάζει κάποιος. Είναι πάλι ο Γ.Τ. Κάτι της λέει. Τον κοιτάει στα μάτια, μιας και έχουν διαφορά ύψους. Δεν φαίνεται να τον φοβάται και συνεχίζει να τον κοιτάει.

Φεύγω από τη μία πλευρά και πηγαίνω στην άλλη. Αφήνω πίσω μου τον Β.Κ., που σε προηγούμενα όνειρα μου είχα ανακαλύψει ότι συμβόλιζε την «κακή βούληση». Λέγοντας στον Γ.Τ. «Άντε στο διάολο και εσύ» συνειδητοποίησα ότι σχετίζεται με την κάρτα Ταρώ του Διαβόλου και άλλαξε κατευθείαν το πως ερμήνευσα το συγκεκριμένο όνειρο. Ο Γ.Τ. ως Διάβολος είναι η μορφή που θα μου αποκαλύψει τις μεγαλύτερες φοβίες μου όπως τις περιέγραψα παραπάνω. Για να το εξηγήσω διαφορετικά, με το που σκέφτηκα ότι είναι ο Διάβολος, αναρωτήθηκα τι σημαίνει για μένα αυτός ο άντρας. Αμέσως μετά συνειδητοποίησα ότι αντιπροσωπεύει όλη αυτή την αυτοκαταστροφικότητα γύρω από τον εργασιακό μου χώρο. Οπότε, ήταν η αρχή του νήματος που είχα να ξετυλίξω.

Ακριβώς μετά προσπαθώ να αλλάξω τη διάταξη του λιμανιού στον υπολογιστή. Εδώ ακριβώς είναι άλλο ένα σημαντικό στοιχείο. Μετά την επαφή με το Διάβολο και τις αποκαλύψεις του, είμαι σε θέση να γράψω από την αρχή το υποσυνείδητό μου. Οι φοβίες που είχαν αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια λόγω και της σχέσης με τον πατέρα μου έρχονται στο φως. Είμαι πλέον σε θέση να τις διαχειριστώ, ακόμα και να τις διαγράψω, ώστε να δημιουργήσω κάτι καινούριο, μια καινούρια διάταξη. Αυτός είναι και ο ρόλος της θεραπείας, να ξαναγραφτεί από την αρχή το υποσυνείδητο, να δημιουργηθεί μια νέα συνείδηση μακριά από φοβίες ή τραύματα του παρελθόντος.

Η μορφή της μητέρας μου ως η ηθοποιός Χρυσούλα Διαβάτη περιέχει επίσης δύο ενδιαφέροντα στοιχεία. Κοιτάει κατάματα τον διάβολο. Τα μάτια, όπως είπαμε, είναι βασικό στοιχείο της κάρτας. Δεύτερον, το ίδιο το όνομα, Χρυσούλα Διαβάτη. Ένα πέρασμα, ένα μονοπάτι από χρυσό. Όταν πλέον διαμορφώνουμε τη δική μας πορεία, όταν ενηλικιωνόμαστε και αφήνουμε πίσω μας τα τραύματα είμαστε ακόμα πιο κοντά στη φιλοσοφική μας λίθο (αλχημεία), στο να δημιουργήσουμε, δηλαδή, χρυσάφι από τον άνθρακα, άλλα κοινά μέταλλα ή ακόμα και από τα ίδια μας τα περιττώματα.